Produkty

Lin ozdobny
19 września 2015
Węgorz
19 września 2015

Amur

5.0015.00

Amur ma wrzecionowato wydłużone ciało, lekko bocznie spłaszczone. Otwór gębowy ma położenie półdolne, wargi są grube, mięsiste, zwłaszcza górna. Oczy położone są powyżej linii przecięcia otworu gębowego, pośrodku boków głowy. Ogon gruby, stosunkowo długi, płetwa ogonowa duża, symetrycznie wcięta.

Wyczyść
SKU: brak Kategoria:

Ubarwienie i cechy charakterystyczne

Amur ma wrzecionowato wydłużone ciało, lekko bocznie spłaszczone. Otwór gębowy ma położenie półdolne, wargi są grube, mięsiste, zwłaszcza górna. Oczy położone są powyżej linii przecięcia otworu gębowego, pośrodku boków głowy. Ogon gruby, stosunkowo długi, płetwa ogonowa duża, symetrycznie wcięta. Płetwy brzuszne zaczynają się tuż za początkiem płetwy grzbietowej. Krawędzie płetw: brzusznej, grzbietowej oraz odbytowej mają lekko zaokrąglone krawędzie. Ciało amura pokryte jest dużymi łuskami.
Grzbiet ciemnooliwkowy, przechodzący w jasno-oliwkowo-zielone boki, brzuch może mieć barwę od jasnożółtej do białej. Młode ryby mają ubarwienie mniej intensywne, jaśniejsze z odcieniem złotawomiedzianym. Tylne krawędzie łusek są obrzeżone ciemnymi obwódkami (obrzeżenia te tworzą wzór do złudzenia przypominający siatkę). W partii brzusznej łuski nie są ciemno obrzeżone. Płetwy ciemne, brązowozłociste. Nasada płetw piersiowych ma barwę lekko czerwonawą.

Zasięg geograficzny

Naturalnym terenem występowania amura są systemy rzeczne rozciągające się od Kanału Tatarskiego po Zatokę Tonkijską. Północną granicę występowania stanowi rzeka Amur, południową rzeka Song Hong. Od zachodu naturalnymi granicami występowania są pustynie Mongolii oraz Himalaje. Obecnie występuje na wszystkich kontynentach, granicę występowania na północy wyznaczają obszary gdzie roczna izoterma powietrza wynosi 5ºC. Średnia roczna izoterma powietrza 10ºC wyznacza północną granicę obszarów, na których ryby w warunkach naturalnych osiągają dojrzałość płciową i przy wystąpieniu dogodnych warunków odbywają tarło. Południową granicę aklimatyzacji na półkuli północnej wyznacza strefa gorąca, gdzie temperatura wody, choćby okresowo, przekracza 40ºC.

Długość i masa ciała

W naturalnym środowisku żyje 15 lat i osiąga masę 50kg, a wzrost zależy głównie od temperatury wody i zasobności w pokarm. W naszych warunkach rośnie wolniej i dorasta do 40-80cm przy wadze 2-5kg.

Rozród

Osiągnięcie dojrzałości płciowej amura zależne jest od temperatury wód, w których żyje. Generalnie sprawdza się zasada im cieplej, tym szybciej (tropiki Malezji – 14 miesięcy; Chiny, rzeka Jangcy 5-6 rok życia; rzeka Amur 7-10 rok życia). W Rumuni oraz na Węgrzech dojrzewa w wieku 7-8 lat, w Jeziorze Gosławickim w 6-7 roku życia. W warunkach naturalnych tarło trwa od marca do sierpnia (Chiny), w rzece Amur od czerwca do lipca. Tarło odbywa się w wartkim prądzie, w okresie przyboru wód (w środowisku naturalnym amur żyje w rzekach).

Pokarm

Początkowo amur żywi się zooplanktonem (skorupiaki planktonowe, wrotki), później larwy ochotkowatych oraz rośliny niższe. Stopniowo maleje w pokarmie udział wrotków, a rośnie ochotkowatych. Po osiągnięciu 3cm długości małe amurki przechodzą na pokarm roślinny. Udział pokarmu pochodzenia zwierzęcego wyraźnie maleje i w latach kolejnych utrzymuje się na poziomie od 2 do 30%. W jego skład wchodzi bentos oraz fauna żyjąca na roślinach. Po przejściu na pokarm roślinny początkowo pobiera mchy, glony nitkowe, ramienice i drobną florę kwiatową. Osobniki duże zjadają też rośliny twarde, trawy, liście drzew opadłe na wodę i inne. Żerowanie amura rozpoczyna się przy temperaturze 12ºC. Intensywnie żeruje przy temperaturze 20ºC a optymalną temperaturą jest przedział między 25-28ºC. Gdy temperatura przekroczy 35ºC żerowanie wyraźnie osłabia się. W rzece Amur żeruje na rozlewiskach i połączonych z nią jeziorach. Wraz ze spadkiem wody wraca w koryta rzek, gdzie zimuje w partiach głębokich, często w dużych skupiskach. Podczas zimowania nie pobiera pokarmu, w ciało pokrywa się grubą warstwą śluzu.
Ulubionym pokarmem amura jest roślinność zanurzona, szczególnie ramienice, moczarka kanadyjska, rogatek sztywny i wywłócznik kłosowy.

Środowisko

Żyje zarówno w rzekach jak i jeziorach, prowadzone są regularne zarybienia. Doskonale ogranicza występowanie roślinności wodnej i wszędzie tam gdzie istnieje problem zarastających zbiorników powinien być on wprowadzany, jednak nie można przesadzić z ilością obsady. Żyjący w jeziorach na przełomie kwietnia i maja przebywa w zacisznych i płytkich, szybko nagrzewających się zatokach, w których przebywa tuż pod powierzchnią wody, czemu towarzyszy częste wystawianie płetwy grzbietowej nad wodę. Wraz ze wzrostem temperatury rozpoczyna żerowanie (które odbywa się w stadzie od kilku do kilkunastu sztuk). Najczęściej żeruje w nagrzanych, płytkich miejscach. Jest atrakcyjną rybą dla wędkarzy; bojowy jak boleń, sprytny jak karp, od którego na dodatek jest silniejszy.