Produkty

Jesiotr
28 września 2015
Orfa
28 września 2015

Karp

2.006.00

Karp właściwy dzieli się na dwie odmiany: dziką i udomowioną. Dziki karp, czyli sazan, pochodzi z rzeki Dunaj, forma udomowiona, zwana karpiem hodowlanym, żyje w stawach oraz jeziorach (z zarybień). Formy te różnią się różnymi cechami zewnętrznymi oraz w znacznym stopniu kształtem ciała.

Wyczyść
SKU: brak Kategoria:

Ubarwienie i cechy charakterystyczne

Karp właściwy dzieli się na dwie odmiany: dziką i udomowioną. Dziki karp, czyli sazan, pochodzi z rzeki Dunaj, forma udomowiona, zwana karpiem hodowlanym, żyje w stawach oraz jeziorach (z zarybień). Formy te różnią się różnymi cechami zewnętrznymi oraz w znacznym stopniu kształtem ciała. Cechami wspólnymi sazana i karpia hodowlanego są wąsiki (2 pary, jedna dłuższa jasno ubarwiona, druga krótka i ubarwiona ciemno). Otwór gębowy karpia jest położony końcowo, wargi są grube a górna szczęka wysuwalna. Płetwa grzbietowa jest długa, pojedyncza. Płetwa ogonowa jest słabo wcięta, zaokrąglona. Początek płetw brzusznych przypada tuż za nasadą płetwy grzbietowej. Płetwa odbytowa dość nieduża, krótka. Sazan nie tworzy populacji różniących się wyglądem, jego populacja jest jednolita. Odznacza się ciałem wydłużonym, wręcz obłym, walcowatym, zdecydowanie mniej wygrzbieconym niż karp hodowlany. Ma małą głowę oraz niewielki otwór gębowy. Ciało sazana pokryte jest dobrze osadzoną, grubą łuską. Karp hodowlany tworzy populację niejednolitą, występują rasy i odmiany. Tak więc wygląd karpia hodowlanego uzależniony jest od szeregu czynników takich jak: rasa, odmiana, płeć, wiek, warunki środowiska czy pokarm. Sazan i karp hodowlany różnią się także pod względem budowy anatomicznej. Karp hodowlany oprócz większej głowy oraz otworu gębowego posiada też dłuższy przewód pokarmowy, większą jamę brzuszną (wynik wydłużenia oraz bardziej pionowego ustawienia żeber). Z powodu zwiększenia masy przedniej części ciała, powiększyła się także pojemność pierwszej komory pęcherza pławnego.

Karp hodowlany dzieli się na 4 podstawowe odmiany:

  • karp pełnołuski,
  • karp liniowy,
  • karp lustrzeń
  • karp goły.

Oprócz odmian różniących się ułuszczeniem, występują także odmiany barwne (złota, szara, żółtobiała, niebieska i brązowa. W zasięgu występowania karpia wyróżnia się następujące podgatunki: dalekowschodni, właściwy, środkowoazjatycki i północnowetnamski (ten ostatni, ze względu na to, że znacznie różni się od pozostałych, bywa uznawany za odrębny gatunek).

Zasięg geograficzny

Pierwotne granice występowania karpia wyznaczają równoleżniki od 25º do 50º północnej szerokości geograficznej oraz od 30º do 135º długości geograficznej wschodniej. Dalsze rozprzestrzenienie zawdzięcza człowiekowi, który wraz z udomowieniem go zaczął przesiedlać na inne obszary. Obecnie występuje w całej Europie i Azji, hoduje się go również w Ameryce Północnej, Afryce południowej oraz Australii.

Długość i masa ciała

Sazan: 40-80 cm przy masie od 2 do 4kg (zdarzają się nawet sztuki dochodzące do 30 kg).
Karp hodowlany: 50-60cm (największe nawet do 100cm) przy masie od 4 do 5kg (maksymalnie do 30kg).

Rozród

Osiąga dojrzałość płciową w wieku 3-4 lat (samice o rok później niż samce). Tarło odbywa się na zalanych wiosennymi wodami łąkach nadrzecznych, ikra przyczepia się do źdźbeł traw (karpie przeważnie wybierają miękkie kępy). Tarło trwa od maja do czerwca. Optymalna temperatura wody do tarła powinna wynosić od 18-20ºC.

Pokarm

Młodociane osobniki żywią się drobnymi organizmami, takimi jak wrotki, larwy oraz poczwarki ochotkowatych, skorupiaki, widłonogi, wioślarki.
Dorosłe osobniki żerują przy dnie, gdzie zjadają larwy różnych owadów, ochotkowatych, skąposzczety, wodopójki czy pijawki. Czasem w pokarmie karpia mogą znaleźć się glony czy też nasiona roślin wodnych. Najintensywniej żeruje w lipcu i sierpniu.

Środowisko

Gdy jest ciepło przebywa w płytkich wodach przybrzeżnych, zaś gdy jest chłodniej schodzi w głębsze partie zbiornika, nad dno, gdzie żeruje w mule. Może żerować na znacznych głębokościach (w sprzyjających warunkach temperaturowo-tlenowych). Karp najlepiej żeruje, gdy woda osiąga temperaturę od 23 do 29ºC. Poniżej 20ºC i powyżej 30ºC żerowanie karpia zdecydowanie pogarsza się.
Występuje w wodach słodkich: rzekach, stawach, jeziorach nizinnych, zbiornikach zaporowych, lecz potrafi także zawędrować do wód słonawych.