Produkty

Wywłócznik kłosowy
28 września 2015
Jesiotr
28 września 2015

Szczupak

8.0015.00

Ciało szczupaka ma kształt strzałkowaty, jest wydłużone i tylko lekko bocznie spłaszczone. Pysk ma kształt przypominający kaczy dziób, szczęka dolna jest dłuższa od górnej. Trzon ogona silnie zwężony u nasady płetwy ogonowej, która jest lekko wcięta.

Wyczyść
SKU: brak Kategoria:

Ubarwienie oraz cechy charakterystyczne

Ciało szczupaka ma kształt strzałkowaty, jest wydłużone i tylko lekko bocznie spłaszczone. Pysk ma kształt przypominający kaczy dziób, szczęka dolna jest dłuższa od górnej. Trzon ogona silnie zwężony u nasady płetwy ogonowej, która jest lekko wcięta. Płetwa grzbietowa krótka, przesunięta mocno do tyłu, znajduje się na wysokości płetwy odbytowej. Płetwy brzuszne znajdują się w połowie ciała, piersiowe tuż za głową. Szczęki silnie uzębione, zęby ostre, skierowane do tyłu. Liczba zębów u szczupaka dochodzi do 700; znajdują się na sklepieniu oraz bokach jamy ustnej, na języku oraz łukach skrzelowych oraz w gardzieli (zęby gardłowe). W populacjach znajdują się też osobniki odbiegające od wzorcu kształtu ciała (kształt strzałowaty), są krępe i mają dużą głowę.
Dominującym kolorem w ubarwieniu szczupaka jest żółtawa zieleń. Grzbiet jest ciemnobrązowy, ciemnozielonoszary prawie czarny, brzuch zaś waha się w przedziale od białego przez żółtawy aż do zielonkawooliwkowego. Boki szarozielonkawe, nakrapiane żółtymi, złotożółtymi, mlecznożółtymi lub kremowymi cętkami. U młodych osobników czasem, zamiast cętek można zaobserwować pręgi. Ubarwienie zależne jest od natężenia światła w zbiorniku oraz wieku ryby. Płetwy mają kolor od żółtawobrunatnego do prawie czarnego, z wyraźnymi czarnymi cętkami, które czasem łączą się tworząc marmurkowaty wzór. Niekiedy na płetwach można dostrzec domieszki koloru pomarańczowego, czerwonego, bordowego lub rdzawego.

Występowanie oraz długość i masa ciała

Występuje w Eurazji (z wyjątkiem obszarów południowych krajów śródziemnomorskich) i Ameryce Północnej. Na terenie Ameryki Północnej w zlewiskach rzek Ottawy oraz Missisipi poza Szczupakiem występują jeszcze 3 gatunki: z ang. chain pickerel (Esox niger), muskellunge (Esox masquinongu) oraz grass pickerell (Esox americanus). We wschodniej Azji występuje odrębny gatunek w zlewisku rzeki Amur, nazywany z ang. spotted pickerel lub spotted pike (Esox reicherti). Szczupak dorasta do 50-100cm (maksymalnie 150cm) przy masie ciała wynoszącej 2-10kg (maksymalnie 35kg).

Rozród

Dojrzałość płciową szczupak osiąga w wieku od 2 do 5 lat przy długości od 30 do 45cm. Samce dojrzewają nieco wcześniej. Tarło trwa od marca do maja. Trze się na płytkiej wodzie (20-50cm głębokości) w miejscach zacisznych, często są to rozlewiska wiosennych wód, bądź zalewy przyjeziorne oraz przyrzeczne. W dużych jeziorach tarło może odbywać się na głębokościach od 3 do 7m, ale musi występować wystarczająca ilość roślinności wodnej, np. moczarki kanadyjskiej.

Pokarm

W pierwszym okresie rozwoju szczupak żywi się jedynie zawartością woreczka żółtkowego, po tygodniu zaczynają się żywić zooplanktonem (formy młodociane skorupiaków). Wraz ze wzrostem zaczynają pobierać pokarm większych rozmiarów, taki jak bezkręgowce, larwy owadów i malutkie ryby (płocie). Ponieważ środowisko życia szczupaka oraz płoci pokrywają się i są to gatunki występujące jednocześnie powoduje, że pierwszym pokarmem rybnym szczupaka są właśnie larwy oraz wylęg tego gatunku. W przypadku braku płoci odżywia się organizmami bezkręgowymi. Zjawisko kanibalizmu występuje u szczupaka stosunkowo rzadko. Głównym pokarmem szczupaków są płocie, choć w jego menu licznie występuje także okoń oraz inne drobne ryby karpiowate, jak uklejki, jazgarze, jelce, kiełbie i krąpie. W okresie intensywnego żerowania w żołądku szczupaka może znaleźć się wszystko, ponieważ ofiarami ataków jest wszystko, co się rusza. Pokarmem starszych szczupaków są ryby żyjące gromadnie, barwne, ruchliwe i mało wygrzbiecone.

Środowisko

Szczupak żyje w jeziorach wszystkich typów, w rzekach oraz potokach nizinnych i podgórskich, zbiornikach zaporowych a także wodach słonawych (zalew Szczeciński i Wiślany). Najchętniej zamieszkuje zbiorniki z zarośniętym dnem, ponieważ pośród roślinności znajduje dogodne kryjówki.
Środowisko (w skrócie): Jeziora wszystkich typów, zbiorniki zaporowe, rzeki oraz potoki podgórskie i nizinne, wody słonawe.