Produkty

Orfa
28 września 2015
Lin zwykły
28 września 2015

Tołpyga

5.0015.00

Tołpyga ma mocno spłaszczone bocznie ciało. Jej oczy położone są nisko, podobnie jak u tołpygi pstrej. Gdyby przeprowadzić linię od kącika pyska do środkowych promieni płetwy ogonowej, to przechodziłaby ona przez środek oka. Istotne jest też to, że położenie oka zmienia się wraz z wiekiem. Starsze ryby mają niżej położone oczy.

Wyczyść
SKU: brak Kategoria:

Cechy budowy oraz umaszczenie
Tołpyga ma mocno spłaszczone bocznie ciało. Jej oczy położone są nisko, podobnie jak u tołpygi pstrej. Gdyby przeprowadzić linię od kącika pyska do środkowych promieni płetwy ogonowej, to przechodziłaby ona przez środek oka. Istotne jest też to, że położenie oka zmienia się wraz z wiekiem. Starsze ryby mają niżej położone oczy. Barwa tęczówki jest srebrzysta. Otwór gębowy jest w położeniu górnym, szczelina ust jest prawie pionowa. Płetwa ogonowa symetryczna, dość mocno wcięta. Płetwy piersiowe nie sięgają do nasady płetw brzusznych. Płetwy brzuszne położone są przed początkiem płetwy grzbietowej. Dolna krawędź brzucha tworzy kil (stępkę), którego początkowy odcinek jest pokryty łuskami. Z wiekiem ryby zmieniają się jej proporcje, tzn. spada wielkość względna średnicy oka oraz głowy a także płetw.
Młode osobniki mają barwę srebrzystą. Starsze ryby stają się ciemniejsze, boki mają ołowianoszare, grzbiet, wierzch głowy, płetwa ogonowa i grzbietowa przybierają barwę zielonoszarą, a brzuch pozostaje srebrzysty. Pozostałe płetwy są jaśniejsze, z odcieniem żółtawym.
Występowanie oraz długość i masa ciała
Pierwotnym siedliskiem tołpygi są systemy wodne Huang-ho, Amuru i Jangcy. Została zawleczona przez chińskich rybaków do Tajlandii, na Formozę i Półwysep Koreański. W 1949 rozpoczęto aklimatyzację tołpygi na całym obszarze ZSRR. W 1961 roku zapoczątkowano sztuczne rozmnażanie tołpygi białej w gospodarstwach stawowych. Na początku lat sześćdziesiątych tołpygę białą sprowadziły Stany Zjednoczone oraz Rumunia, w latach kolejnych zrobiły tak inne państwa, głównie Europy i Azji. W 1964 roku tołpyga trafiła do Polski. Podobnie jak u tołpygi pstrej i amura białego północną granicę występowania tołpygi białej oraz jej wsiedlania wyznacza średnia roczna izoterma powietrza 5˚C. Ryby aklimatyzowane w ciepłej strefie i żyjące w naturalnych warunkach, osiągają dojrzałość płciową i przy zaistnieniu odpowiednich warunków przystępują do rozrodu. Stwierdzono, że tołpyga rozmnaża się naturalnie w systemach rzek takich jak: Terek, Kubań, Amu-daria, następnie w Kanale Karakumskim oraz japońskiej rzece Tone-gawa.
Rozród
Osiągnięcie dojrzałości płciowej przez tołpygę uzależnione jest od temperatury wody, w której żyje. W rzece Jangcy, w Chinach osiąga dojrzałość płciową w wieku 3-4 lat, natomiast w rzece Amur dopiero w wielu 6-8 lat. W Europie dojrzewa w wieku 5-8 lat. W naturalnym środowisku jej występowania tarło przypada na miesiące kwiecień-lipiec, w Amurze od czerwca do lipca. Rozród przypada na okres dużego przyboru wód, kiedy to stają się one mętniejsze i bardziej wartkie. Tołpygi upodobały sobie miejsca o wartkim prądzie i kamienistym lub piaszczystym dnie. Szczególnie lubiane są miejsca, w których łączą się potoki lub też potok wpada do rzeki. Jaja składane są w górnych partiach wody, z którą płyną później w dół rzeki.
Ciekawostką jest to, ze z krzyżowania się tołpygi białej z tołpygą pstrą uzyskuje się płodne potomstwo (posiadające cechy pośrednie między gatunkami wyjściowymi). Krzyżówka wykazuje większą przeżywalność i lepsze tempo wzrostu.
Pokarm
Tołpyga najchętniej żeruje rano, aktywność jej spada w raz z upływem dnia, najniższa jest nocą. W rzece Amur tołpygi zaczynają żerować już przy temperaturze 9 – 10C. Przy takiej samej temperaturze zaprzestają żerowania jesienią. W Polsce natomiast żerowanie zaczynają w temperaturze 9C a zaprzestają już w temperaturze 14C. Tołpygi najlepiej żerują w stosunkowo wysokiej temperaturze, wynoszącej 25-28C. Jej pokarmem są zielenice, okrzemki i sinice. W wieku młodzieńczym tołpygi odżywiają się zooplanktonem, dopiero później w skład pokarmu wchodzi fitoplankton. Tołpygi odżywiają się na dwa sposoby: aktywnie (czynne odcedzanie wody) oraz pasywnie (podczas oddychania). W polskich wodach tołpyga biała osiąga podobne przyrosty do amura białego. Tołpygi żyją długo, do 20 lat. W rzekach Chin dorastają w tym czasie do 20 kg i 1m długości. W Amurze ryby są mniejsze, łowi się takie o wadze do 8kg.
Środowisko
W pierwszych latach życia tołpyga biała hodowana jest w stawach wraz z karpiem i innymi gatunkami ryb roślinożernych. Część materiału zarybieniowego wykorzystywana jest do zasiedlania jezior. Przez szereg lat tołpyga była wpuszczana do różnych jezior w kraju, m.in. konińskich, z podgrzaną wodą, jeziora Dgał Mały, Niegocin (z tego ostatniego zawędrowała do jezior: Śniardwy, Mamry, Święcajty). Z obserwacji wynika, że najlepsze warunki wzrostowe dla tołpygi znajdują się w jeziorach o szybko postępującej i zaawansowanej eutrofizacji. Gatunek ten mógłby przyczynić się do łagodzenia ujemnego wpływu eutrofizacji zbiorników wodnych. Tołpyga biała jest cennym gatunkiem, dzięki któremu istnieje możliwość usuwania nadmiaru glonów ze środowiska wodnego.
Tołpyga biała nie jest interesującym łupem dla wędkarzy, ponieważ nie da się jej złowić na żadne przynęty.